Ad Vanderveen - Denver Nevada (Still Life)

Hier had de coverafbeelding moeten staan
Continental Song City

Denver Nevada (Still Life) is een van de fijnere albums van het eerste kwartaal. Fijn is een beetje een raar woord, maar ik kan geen beter woord vinden dat de begrippen goed, sympathiek en prettig om naar te luisteren omvat. Dit is namelijk allemaal van toepassing op het zoveelste album van Ad Vanderveen, Nederlander met Canadese genen. Net als Ted-Jan Bloemen, die andere mix van Canada en Nederland, is Vanderveen van gouden klasse.

The Reverend Shawn Amos - Breaks it Down

Hier had de coverafbeelding moeten staan
Put Together Music

Het eerste nummer begint heerlijk rauw met blikkerige zang en met als enige instrument een schurende mondharmonica. Een album vol Chicago blues denk je dan. Niet dus. Want het volgende nummer klinkt als soul en het slotnummer is pure gospel. Daartussenin hoor je ook nog r&b en funk voorbij komen en oké ook nog ergens een ietsiepietsie blues. Reverend Shawn Amos is echt wel een bluesman, maar de wereld is de laatste jaren op zo’n dramatische manier veranderd dat hij zijn zorgen daarover het best kan uiten met gospelachtige muziek.

Dayna Kurtz - Here vol. 2

Hier had de coverafbeelding moeten staan
Kismet Records

Na Here vol. 1 kon het uitkomen van Here vol. 2 natuurlijk niet lang op zich laten wachten. Het gaat immers om liedjes die tijdens dezelfde tournee, door Nederland(!), twee jaar geleden zijn opgenomen. De liedjes lagen dus al op de plank. Omdat Dayna Kurtz binnenkort weer door Nederland gaat toeren is de Nederlandse release van Here vol. 2 gepland op 26 januari.

Dayna Kurtz heeft in Europa en zeker in Nederland meer succes dan in de Verenigde Staten, waarschijnlijk omdat ze te eigenzinnig is om commercieel succes na te streven. Er staan zes eigen nummers en twee covers op het nieuwe album en alle liedjes zijn stuk voor stuk van grote klasse. Engineer Randy Crafton heeft fraai werk afgeleverd; de songs klinken weelderig rijk in hun soberheid.

White Noise - Noah Gundersen

Hier had de coverafbeelding moeten staan
Cooking Vinyl

Het album White Noise zorgt voor een stijlbreuk in het repertoire van Noah Gundersen (1989). De - vaak bombastische - indierock sound steekt zwaar af tegen het folk- en countrygeluid van beide uitstekende voorgangers. Het gevaar bestaat dat zijn fans gaan afhaken, maar dat is beslist niet nodig. Want als je je muzieksensoren goed afstemt op dit nieuwe geluid ontdek je dat ook White Noise een bijzonder goed album is van deze muzikant uit Washington, die groene staat in het uiterste noordwesten van de VS waarin het kleine Olympia, hoofdstad en geboorteplaats, en het veel grotere en levendigere Seattle zijn gelegen. De muziek is namelijk behoorlijk oké.

2017, de jaarlijst

Wat dit jaar goed duidelijk is geworden is dat niemand meer om Jason Isbell heen kan. Met een uitstekend nieuw album en goede optredens in Nederland heeft hij aangetoond een blijvertje te zijn aan de top.
De tweede plaats voor Chuck Prophet in de eindlijst illustreert meteen het programmeringsprobleem van het Take Root festival in Groningen: beiden stonden tegelijkertijd op de agenda! Dat dat festival zelf een succes was wordt hier bevestigd met de vijfde plaats voor Hurray For The Riff Raff.
Daarboven staan nog oudgediende Garland Jeffreys en de Ierse Imelda May, die met haar scheidingsalbum weer eens aantoont hoe lijden het creatieve proces kan stimuleren.


1. Jason Isbell & 400 Unit - The Nashville Sound 49
2. Chuck Prophet - Bobby Fuller Died For Your Sins 39
3. Imelda May - Life.Love.Flesh.Blood 37
4. Garland Jeffreys - 14 Steps to Harlem 24
5. Hurray For The Riff Raff - The Navigator 22

Erwin Java - Keepin' It Real

Hier had de coverafbeelding moeten staan
Eigen beheer

Een debuutalbum van Erwin Java als soloartiest is niet echt een voor de hand liggende gebeurtenis. Jarenlang maakte hij immers platen met vooral Cuby + Blizzards en King of the World. Maar dit jaar haperde het albumritme bij King of the World en besloot Java een lang sluimerende wens ten uitvoer te brengen. Dat resulteert nu in een album met tien liedjes, allemaal meer of minder bekende bluesnummers waarvan hij dacht: daar wil ik iets mee doen.

Inhoud syndiceren