Earth, Wind & Fire Experience – vrijdag 26 april 2013 Boerderij, Zoetermeer

Het concert in De Boerderij werd aangekondigd onder de naam ‘Earth, Wind & Fire Experience’. Maar hoezo Experience? Gaat het hier om de zoveelste tribute band of cover band? De “EW&F Experience” is halverwege de jaren 80 opgericht door gitarist Al McKay, één van de oorspronkelijke bandleden van de originele EW&F. Deze band bestond (toen) nog uit zeven andere leden van de oorspronkelijke EW&F. McKay heeft destijds ook meegeschreven aan de teksten van een aantal succesnummers van EW&F zoals Singasong en September. Met deze formatie brengt McKay sindsdien de hits van EW&F ten gehore. Een beetje curieuze situatie eigenlijk, omdat naast deze formatie van McKay, ook nog altijd de “originele” EW&F, met Philip Bailey en Verdine White, regelmatig optreedt. Hoe het kan dat McKay, kennelijk straffeloos, al jaren dankbaar gebruik dan wel misbruik maakt van de naam EW&F en haar repertoire, is mij een raadsel.

Maar goed, op deze uitverkochte avond in De Boerderij zal het de meeste, inmiddels 50 en 60 plus fans, een worst zijn geweest wie er nu eigenlijk op het podium stonden. De fans wilden de hits horen van EW&F en die kregen ze dan ook, Party Time! Alle grote hits kwamen aan bod, zoals September, Fantasy, Boogie Wonder Land, Let’s Groove, And Love Goes on, Star, Got to get you into my life en zo kunnen we nog even door gaan, hetgeen de band dan ook ruim 2 uur lang deed. Opvallend: ze kondigden zichzelf aan als de “Al Mckay Superstars” en niet als de “EW&F Experience”.

Op het podium was het een beetje dringen geblazen, aangezien de band uit maar liefst 13 man bestond, waaronder een 4 koppige blazerssectie en 3 zangers. De geluidsman in de zaal had zichtbaar en hoorbaar moeite om het totaalgeluid goed uit te balanceren. Met name het zanggeluid en in zekere mate de blazerssectie hadden hieronder te lijden. Jammer, want uitgerekend de zang en de blazers zijn bepalend voor de EW&F sound. Na nog geen uur gespeeld te hebben werd zelfs alles een minuut of 10 stilgelegd vanwege technische problemen. Terwijl de techneuten naarstig op zoek waren naar het euvel, werd de tijd opgevuld door de toetsenist met een geïmproviseerde gospel, dus het publiek vermaakte zich wel. Nadat de problemen zo goed en zo kwaad waren verholpen, kon de band verder spelen met nu het zanggeluid wel iets beter, maar naar mijn gevoel nog niet optimaal. Maar who cares? De fans kregen wat ze wilden, een feestje en nostalgie, terug naar de seventies and eighties.

De band speelde als een geoliede machine, routineus het EW&F hit-repertoire af. De EW&F “kenner” zal zich wellicht afvragen of er veel verschil zit in de sound vergeleken met de “originele” EW&F. Maurice White en Philip Bailey met zijn kenmerkende falsetstem, hebben beide uniek herkenbare stemmen. Deze stemmen hoorden we deze avond natuurlijk niet, waarmee ik niet perse wil zeggen dat deze drie zangers tekort schoten in hun zangkwaliteiten. Ook het gitaarspel van Mckay was in de beginjaren van EW&F zeer herkenbaar, deze konden we op deze avond dus wèl zien en horen zoals in de solo van That’s the way of the World en de openingsrif van Sun Goddess .

Ik had wel een beetje verwacht dat de band even stil zou staan om de Godfather van EW&F, (de zieke) Maurice White, in het zonnetje te zetten. Immers, het hele bestaansrecht van deze band is toch aan deze man te danken!? Dit gebeurde echter niet en in plaats daarvan werd tijdens het voorstellen van de band gedaan alsof Al Mackay de grote man was achter EW&F en hiermee een aantal Grammy’s in de wacht heeft weten te slepen. Beetje flauw, toch….!?

Al met al hadden de fans een leuke avond en daar gaat het natuurlijk om. Voor wie nog geen genoeg heeft van de EW&F songs: op 10 juli aanstaande speelt in de Heineken Music Hall de “echte” EW&F met Philip Bailey en Verdine White ( wel 59 Euro betalen .…).
“Earth, Wind & Fire”, “Earth, Wind & Fire Experience”, “The Al McKay Superstars”; wat maakt het eigenlijk allemaal uit...