Snowstar Records vierde het 10-jarig jublieum


Foto's: Arthur Winailan

We voelden ons meteen als goede vrienden behandeld toen we bij binnenkomst in Tivoli onthaald werden op een Jack Daniel's Tennessee Honey. Daarmee konden we het waterkoude winterweer snel vergeten. Het drankje smaakte overrompeld aangenaam en veroorzaakte meteen een warm en zacht gevoel in de mond. Heel toepasselijk eigenlijk om tijdens het 10-jarig jubileum van Snowstar Records de gasten te trakteren op deze honingzachte whiskey. Want warm en zacht, zo klinkt in veel gevallen ook de muziek van dit jubilerende platenlabel uit Utrecht.

Het poppodium Tivoli aan de Oudegracht was deze vrijdag de dertiende afgehuurd om met het leeuwendeel van de artiesten een feestelijke avond vol goede muziek te kunnen geven. Een avond met primeurs ook, want Herrek presenteerde het gloednieuwe mini-album AM en I Am Oak het in januari van 2014 uit te brengen album Ols Songd.

Voor de vele artiesten van Snowstar Records was het meteen een uitgelezen mogelijkheid om op een groot podium hun muziek te kunnen brengen voor een hun welgevallig publiek. Dat publiek bestond voor een groot deel uit no-nonense mensen, net als de artiesten op het podium. Glamour en glitter hoef je niet te verwachten bij een platenmaatschappij waar de liefde voor de muziek op de eerste plaats staat en de muziek niet gezien wordt als een product. Glamour slaat op de verpakking, hier ging het om de inhoud.

Het grote podium was de plek waarop Herrek, I Am Oak en Town of Saints elk 40 minuten lang een set konden spelen. Die 'lange' sets werden afgewisseld door kortere sessies in de rokersruimte. In die piepkleine ruimte achter de bar verzorgden Lost Bear, Bart van der Lee en Kim Janssen een korter optreden voor een kleiner publiek.

Die rokersruimte was de bottleneck van de avond. Want wilde je allles zien en horen, wat volgens het tijdschema mogelijk zou moeten zijn, moest je wel op tijd naar die rokersruimte gaan waar niet iedereen in paste. Daardoor misten wij de optredens van Lost Bear en Bart van der Lee, gewoon omdat we er te laat bij waren.


Dat zou ons niet gebeuren bij Kim Janssen een naam die al heel lang op het lijstje Te Onderzoeken Artiesten stond. Kim Janssen, die zou volgens de verhalen wel iets in zijn mars hebben en bovendien over een goede stem beschikken. Het gevolg was dat we tandenknarsend vanuit die kleine ruimte moesten toezien hoe I Am Oak met Honeycomb hun set op indrukwekkende afsloot. We konden nog net zien hoe Tammo Kersbergen achter zijn drumstel in de felle lampen in een gordijn van rook een fijn moment beleefde, van de muziek hoorden wij een flard. Jammer, maar voor Kim Janssen hadden we in elk geval een goede plek. Die verhalen over hem bleken trouwens te klopen en dus is het uitkijken naar een nieuw album van hem.


Met een nieuw album kwam dus wel I Am Oak op de proppen. De band van Thijs Kuijken maakt ingetogen muziek met teksten waarin verwantschap met de natuur een rol speelt. Hij is zo'n songschrijver die een tijd naar zijn handen kan kijken of naar kiezel in een rivier om er vervolgens een mooi lied over te schrijven.


Dat geldt ook voor de intrigerende muziek van Herrek. De liedjes van Gerard van der Scheer gaan over golven die aanspoelen en ook weer wegrollen. Meer niet. Maar het observeren ervan maakt het tot een gebeurtenis. Het zijn voor hem momenten van contemplatie en hallucinatie. Het is ook wonderlijk om te zien dat je met vier muzikanten op een podium zo 'weinig' muziek kunt maken. Met minimale middelen wordt vooral een sfeer gecreëerd waar je je aan moet overgeven.


Dat was niet het geval met het afsluitende Town of Saints. Dit trio maakt muziek die zo luid en dynamisch is dat je denkt dat er een veelkoppige band aan het spelen is. Het geluid was er helaas net niet goed genoeg op afgesteld. Het was soms zoeken naar de viool van Heta Salkolahti.

Na het avondprogramma volgde nog een feestje in de spiegelzaal dat tot in de kleine uurtjes zou duren. Dat was ook leuk geweest, hebben we van horen zeggen.

Links naar beeldmateriaal:
Filmpje van Marjolijn Wolf en Melanie Marsman
Fotoverslag van 3voor12
Foto's van Mcklin photography en Marsman
Foto's van The Daily Indie