Lindi Ortega live in Theater Walhalla, Rotterdam 13 februari 2014


Foto's: Arthur Winailan

Lindi Ortega zingt veel over de gemankeerde liefde. Ze is natuurlijk ervaringsdeskundige in de liefde waarin zij keer op keer teleurgesteld wordt door de ander. Dat levert bij haar de mooiste liedjes op, want de zelfspot zit haar in het bloed. Als ze hunkert naar warmte en genegenheid en die niet kan vinden in het bovenaardse is ze bereid deze te zoeken op het kerkhof. Ze graaft de doden op, neemt ze mee naar huis en legt ze in haar bed to fill their hollow hearts with all my broken parts.
Probeer vooral niet tegen haar te zeggen dat je meer ruimte of tijd nodig hebt. Over een reactie hoeft ze niet lang na te denken:

If you need time
here's a clock
you can sit alone tonight
and listen to it tick and tock

Wie durft er zo naast haar te leven? En als je dan wegloopt reist ze je zo achterna zoals ze zingt in Truckstops & Cigarettes. Nee, de liefde wil bij haar niet beklijven.
Ook zichzelf biedt ze geen houvast, want in Nashville, haar thuisstad, is ze bijna nooit. Optredens brengen haar overal elders en nu dus in Europa. Niet voor niets is Desperado, het lievelingslied van haar moeder, ook zo goed op haar van toepassing. De rusteloosheid is haar thema, zowel qua plaats als wat betreft de liefde.

You better let somebody love you
(let somebody love you)
You better let somebody love you...ohhh..
before it's too..oooo.. late

Ze is een sterke persoonlijkheid en dat bewees ze deze donderdagavond in het kleine intieme zaaltje dat Theater Walhalla heet. Het was het eerste concert in een Europese reeks en ongetwijfeld in deze kleine zaal met een capacitiet van zo'n honderd bezoekers ook het intiemste. De beslotenheid werd vergroot door het sluiten van de luiken voor de bar en het dichttrekken van de zwarte veloursgordijnen voor de etalageramen. En daar stond ze dan, met voile voor haar bekoorlijk gezicht, een kort jurkje over het tengere lichaam en de voeten gegoten in haar rode laarzen. Met twee mannen om haar heen die geen kandidaat zijn voor haar liefde omdat ze haar creepy vinden: een drummer uit Schotland en een freaky gitarist uit de VS.

Ze zette in met Hard As This en meteen weerklonk haar krachtige stem die pas aan de zijkanten van de zaal door de zware gordijnen werd gesmoord. Wat een stem! Country is het genre, maar dat moet je met een korreltje zout nemen. De muziek is universeel en haar teksten net zo.
Ze zong ook Tin Star, een van haar mooiste nummers, een lied waarin zij met genegenheid en begrip over het moeilijke bestaan van muzikanten zingt met Nashville als decor. Op elke straathoek en in elke bar zijn ze aanwezig: de muzikanten die hopen op een doorbraak en die ook weten dat het enkelen maar gegeven is om het niveau van straatmuzikant te ontstijgen. Het zijn de 'tin stars', die met hun muziek niet onderdoen voor de grote sterren maar die nog niet het geluk aan hun kant hebben gekend.
Lindi Ortega heeft met hard werken het geluk afgedwongen. Maar een grote ster is ze nog steeds niet. Haar meest recente album Tin Star kwam eind vorig jaar uit en werd nauwelijks opgemerkt. Wel in kleine kring, de kring die donderdagavond in Theater Walhalla aanwezig was. Ze kregen een prachtig concert in de wetenschap dat alle anderen dat niet door hebben.
Zo is het ook met Lindi Ortega en de liefde. Ze heeft zoveel te geven, maar niemand heeft het door.
Na een set van elf liedjes verdween ze achter de coulissen om met een Hi, I feel I've just been here snel weer terug te keren. Die ruimte achter het gordijn, gevuld met haar kaptafel en haarkrulset was natuurlijk veel te krap om te blijven wachten tot het terugkomapplaus dwingend genoeg werd. Ze koos eieren voor haar geld en zong nog vier prachtige liedjes.

Lindi Ortega - zang en gitaar
Champagne James Robertson - gitaar
Alex Cox - drums

Setlist
- Hard As This
- Gypsy Child
- Waiting On My Luck To Change
- Tin Star
- Desperado (Don Henley/Glenn Frey)
- Demons Don't Get Me Down
- Ashes Of Your Memory
- Lived And Died Alone
- I'm So Lonesome I Could Cry (Hank Williams)
- Blue Bird
- Little Lie
- Cigarettes & Truckstops
- High
- No Bold Villain (Timber Timbre)
- The Day You Die