Case Mayfield - Another Glorious Battle for the Kingdom

Album van de week


Hormone

Vooroordelen, daar heb je eigenlijk alleen maar last van. Want zekerheden blijken niet te kloppen; de werkelijkheid is vaak anders. Zo hoeft het bijvoorbeeld echt niet zo te zijn dat Nederland altijd maar een WK-finale voetbal verliest. Zoiets dus. Wat is er nu dan aan de hand? Wel, Case Mayfield heeft zijn derde album gepresenteerd. En Case komt uit Volendam… Dat is nou net de reden dat ik zijn debuutalbum heb gemist. En die daarna. Niet naar geluisterd. Muziek uit Volendam, dat ken ik wel. Dat geloof ik wel.

Naar Another Glorious Battle for the Kingdom heb ik deze keer wel geluisterd en ik schaam me nu diep dat ik die andere albums links heb laten liggen. Want op zijn nieuwe album blijkt een pak goede liedjes te staan. Case Mayfield maakt namelijk alleraardigste muziek en heeft best wel wat zijn mars. Another Glorious Battle for the Kingdom is gewoon een leuk album. Wat zeg ik, het is een goed album!

Wat Case goed kan is liedjes maken, een stukje muziek van 3 à 4 minuten met tekst erbij. Ambachtelijk, zou je nu zeggen omdat het liedjes in een traditie zijn. Waarbij hij tokkelt op zijn gitaar en met zijn heldere zangstem de luisteraar boeit van begin tot eind. Want dat is de verdienste van Case Mayfield. Als je een liedje van hem hoort kun je niet anders dan aandachtig luisteren. Als hij je aandacht heeft, weet hij die vast te houden. En dat komt door zijn composities. Want die zijn - per liedje - gewoonweg sterk, gevarieerd en geraffineerd. Er gebeurt van alles, het zijn bijna kleine symfonietjes. Leuk om te horen, hoe de instrumenten telkens wisselende patronen weven. Muziek in de Britse traditie zou ik zeggen. Net als zijn stem eigenlijk Brits klinkt, helder opgenomen met soms een hoge uithaal vol verontwaardiging of verongelijktheid. Agressie ook wel. Zijn liedjes barsten simpelweg van de muzikaliteit. Verrassend goed album hoor, van die jongen uit Volendam. Niks paling, kaviaar!