George Ezra - Wanted on Voyage

Album van de week


Columbia

Ooit zag ik Ted Hawkins optreden. Een eenvoudige, zwarte bluesartiest die aan een houten kistje op het podium genoeg had om een optreden te kunnen geven. Met zijn akoestische gitaar en welluidende stem, met iets als gorgelresten in de keel, maakte hij met wijze liedjes een diepe indruk. Hij zal toen ongeveer 50 jaar oud geweest zijn.

George Ezra doet me ondanks de vele verschillen aan Ted Hawkins denken. Dat komt door zijn akoestische gitaar, kloeke stem en grote gedrevenheid. Maar Ezra is ook het absolute tegenovergestelde van Ted: hij is jong, blank en Brits. Dat is misschien wel de grootste verrassing aan zijn debuutalbum Wanted on Voyage, dat het deze jongeling is die achter de liedjes huist. Zodra je van deze verbazing bent bekomen overtuigt George Ezra meteen met zijn liedjes die een levenslange ervaring suggeren.

Het album begint á la Ted Hawkins met Blame It on Me, met alleen (aanvankelijk) een akoestische gitaar en een verbazingwekkend rijke stem die op een meezingmelodie de sfeer er meteen in brengen. Liedjes schrijven waarvan de melodie beklijven lijkt hij zo uit de mouw te schudden, want daarna klinkt het bekende Budapest, zo’n liedje waarvan je voortdurend afvraagt van welke tv-reclame je het kent. Want de melodie is zo speels en aansprekend dat die voor lange tijd in je hoofd blijft hangen.

De twaalf liedjes op het album zijn (soms up-tempo) vlot en brengen zomerse sferen in huis. Hij zingt met ferme stem die afwisselend poppy, bluesy en gospelachtig klinkt. De donkere kleur van zijn stem doet soms ook aan Nick Cave denken, maar George Ezra’s stem heeft veel meer mogelijkheden. Luister maar eens naar wat hij ten gehore brengt op Did You Hear the Rain dat a capella begint. Je krijgt het sterke vermoeden dat hij zonder versterking een hele kathedraal in zijn greep kan houden.

Wanted on Voyage is een uitstekend debuut!