Qeaux Qeaux Joans - The Ritual

Album van de week


[PIAS]

Het tweede album van Qeaux Qeaux Joans neigt naar pretentieusheid. Daarmee moet je oppassen in een land als Nederland, waar geen enkel hoofd boven het maaiveld mag uitsteken. Wat dat betreft kun je een album als The Ritual beter in het buitenland maken. Dan zou men hier geen moeite hebben om het de hemel in te prijzen zoals dat vorig jaar bijvoorbeeld gebeurde met albums als Push the Sky Away van Nick Cave of Once I Was an Eagle van Laura Marling. Want wat je van ver haalt is lekker.

Als je echter goed luistert kom je vanzelf door dat vermeende pretentievernis heen en ontdek je dat The Ritual een bijzonder album is. En goed. Misschien wel bijzonder goed.

Deze muziek van Qeaux Qeaux Joans is niet doorsnee. Daar dragen haar haperzingen en het hamerspelen op de piano aan bij. Die piano vertolkt een hoofdrol. Het instrument wordt daarbij ondersteund door een orkest. Maar ook zijn er porties elektronica te horen. Toch klinken alle liedjes als een geheel. Dat is waarschijnlijk ook een verdienste van producer Reyn Ouwehand.

Haar persoonlijke teksten klinken in combinatie met de georkestreerde muziek soms huiveringwekkend. In Running Out bijvoorbeeld versterkt de muziek de onheilspellende boodschap van het liedje. Een heel mooi nummer is The Ritual, dat je zo naar Japan transponeert. Slotnummer Stronger is een ander goudklompje tussen de tien liedjes op het album.
Kortom, The Ritual is eigenzinnig en veelzijdig. En goed dus.