The Red Phone - Dancing Like a Shark

Album van de week


The Red Phone

The Red Phone gaat er stevig tegenaan op hun debuutalbum Dancing Like a Shark. Maar deze jongens uit Tilburg en Utrecht houden alles wel goed onder controle, waardoor de muziek niet uit de hand loopt en aan de goede kant van de oorpijngrens blijft. Met rampestampdrums, ronkende bas, jankende gitaren en een enkele overstuurde microfoon zoekt dit trio zijn positie ergens tussen Blue Cheer en J. Geils Band in. Ruige rock en gruizelige blues, daar draait het om op de tien liedjes. Alles zelf geschreven, opgenomen, gemixt en geproduceerd.

Dat verraadt natuurlijk enige ervaring en dat klopt ook, want voorheen speelden bassist Mathijs Vermeulen en drummer Mark Kieboom samen in The Germaphonics. En gitarist Seán Walsh had al twee albums op zijn CV staan.

De kern van The Red Phone bestaat uit Mathijs Vermeulen en Seán Welsh, die gezamenlijk vrijwel alle liedjes schrijven. Voor de muziek zijn alle bandleden verantwoordelijk. Mark Kieboom en gastmuzikant Jair Yess dragen hieraan dus hun steentje bij. De laatste is de losvaste gastmuzikant die aanvullende gitaar- en orgelpartijen speelt. Dat geeft het groepsgeluid net iets extra’s.

De band maakt wel vaker gebruik van gastmuzikanten, maar ook als trio kunnen ze heel goed uit de voeten. Volgens Mathijs “zijn onze songs zo geschreven dat wij ze stuk voor stuk met drieën kunnen spelen. Eventuele aanvullende partijen zijn dan als een kers op een toch al lekkere taart.” Klopt helemaal, deze taart smaakt!

De solide liedjes klinken goed en dat biedt hoop voor de toekomst. Het wachten is op een of meer doorbraaknummers waarmee zij zich definitief op de kaart zetten. Die kans is groot, want hun eerste single Sonny Boy is al gebruikt in de speelfilm Black Out (2012). Een nummer als The Game, met halverwege van die opkomende drums en een fraaie gitaarsolo komt dicht in de buurt van roem. De gitaarsolo klinkt op het daaropvolgende Beautiful Face lekker vet, maar is wel aan de korte kant. Zoiets willen wij veel langer- en vaker - horen!

De uitsmijter is Knock On My Door, een slow nummer met een bluesy karakter, een oase van rust na een reeks rocknummers. Dan is een half uur vol pakkende songs voorbij. En dan live gaan zien, deze jongens!