Joe Topping - The Vagrant Kings

Album van de week


Fellside

Het geluid van de bottleneckgitaar op het debuutalbum van Joe Topping (and the Vagrant Kings) zet je op het verkeerde been. Want bij de beginklanken van albumopener No Matter Where I Ramble waan je je in de sfeer van de film Paris Texas (waarvoor Ry Cooder de muziek heeft geschreven). En zodra de stemmen op dit openingsnummer zich laten horen moet je denken aan de prachtige harmonieën van groepen als The Eagles en Poco.
Joe Topping is echter een Brit. Wel heeft hij ooit een wandeling van ruim 200 km gemaakt door de VS, met zijn gitaar op de rug. Dat verklaart veel. Onder andere dat de muziek qua sfeer een klein beetje doet denken aan Ry Cooder en Joe Bonamassa. Amerikaanse muziek.

Met No Matter Where I Ramble krijg je een voorproefje van de rest van de muziek op het album: een mix van pedal steel, orgel, een enkel blaasinstrument en het geluid van brushes op de drumkit. Het album kent variatie. De rode draad is weliswaar muziek die zich ergens bevindt tussen net-niet-folk en lichte blues. Maar ook klinkt er een vaudevellie-achtig liedje (I'm Not Gonna Worry), zoete strijkmuziek op Cat on a Cold Slate Roof en een echte tranentrekker (Sweet Sixteen). Het stoort allemaal niet want de liedjes zijn elk voor zich sterk genoeg om overeind te blijven.

Dat is misschien wel het kenmerkende aan dit album: sterke composities uitgevoerd door geweldige muzikanten. Die muzikanten zijn Scott Poley die mooie dingen doet op zijn pedal steel en Steve Parry - die ook trompet speelt - die zachtjes meewalst met zijn orgel. Maar op Redemption staat hij volop in de schijnwerpers. Terecht! Jack McCarthy is bijna onopvallend aanwezig op percussion en dat is waarschijnlijk ook een verdienste.

Joe Topping heeft met The Vagrant Kings een bijzonder mooi album afgeleverd!

Joe Topping & The Vagrant Kings
Joe Topping: bottleneck slide guitar
Steve Parry: hammond organ, trumpets
Jack McCarthy: percussion
Scott Poley: pedal steel