Danny Vera live in Bibelot, Dordrecht 21 februari 2015


Foto's: Arthur Winailan

Afgelopen zaterdag 21 februari was de Power Stage, de ‘kleine’ popzaal van Bibelot, een strakke zwarte zaal met een verhoogd podium, het decor voor een avond knallende rock ‘n roll en Americana muziek.

Wij waren getuige hoe Danny Vera in Dordrecht voor een dolenthousiast publiek in een uitverkocht huis een ronduit memorabel concert bracht en de aanwezigen in vervoering wist te brengen. Zo veel blijde gezichten in het publiek die meezongen, meedansten en soms meegilden op de muziek die deze band voortbracht!

Danny Vera is bekend geworden door zijn optredens als huisband van VI (Voetbal International) en is veruit de beste vertolker in De Wereld Draait Door in de reeks "Guilty Pleasures" met het nummer All I Wanna Do Is Make Love To You.

Gewapend met zijn twee gitaren, een gekostumeerde (nota bene door iemand uit Dordrecht) Martin en een Gretsch Tennessean '67, die hij vijftien jaar geleden in Amerika kocht, betrad hij het podium in een gestileerd driedelig pak en zwartwit glimmende lederen schoenen. Niet voor niets werd hij door Esquire uitgeroepen tot de beste geklede man in 2014.

Geruggesteund door vier voortreffelijke muzikanten, gitarist Rob de Groot op sologitaar, Eric Swinkels op toetsen en gitaar, Almer Kaasschieter op basgitaar, contrabas en achtergrondzang en Gert-Jan Zegel op drums, greep hij het publiek direct bij de keel met Distant Rumble waar de dynamiek vanaf droop. Vroeg in het concert kreeg het publiek al waar voor zijn geld met het nummer Worn Out Man. Met dit nummer toonde hij al zijn vocale kwaliteiten op de voortstuwende backbeat van Gert-Jan Zegel, die heel zijn ziel en zaligheid leek te stoppen in zijn drumspel.

Ook op One Shot wordt volop met ritmiek gespeeld en laat Danny Vera horen wat een excellente songwriter hij is.

Na The Crows Were Talking speelde hij Black Summer Sun, een nummer van zijn eerste album For The Light In Your Eyes uit 2002, uitgebracht door Universal Records voor hij zijn overstap maakte naar Excelsior Recordings. Dat Danny Vera een artiest is die niet alleen goede catchy nummers kan schrijven, maar ook weet hoe hij deze muzikaal moet presenteren kun je horen op het nummer Maybe Tonight, waar hij alle ruimte gaf aan Rob de Groot en zijn gitaarspel. Het nummer The Dreamer is een ballad die mooi past als afwisseling voor de stevige nummers. Heel mooi uitgevoerd.

Hierna volgde Running With My Boots On, een nummer van zijn laatste album. Op het album neemt de legendarische gitarist James Burton (bekend van Ricky Nelson, John Denver, Emmylou Harris en Elvis Presley) de gitaarpartijen voor zijn rekening, maar hier deed Rob de Groot echt niet voor hem onder.
Na C'mon Hold On, bracht hij, solo, met het nummer Bye Bye Eddie, een ode aan zijn beste vriend Eddie, die tot z’n elfde naast hem woonde en overleed bij een ski-ongeluk.
Daarna volgde How The Dices Roll en Utopia Won't Wait , het enige minpuntje van de avond omdat zijn stem hier een beetje schreeuwerig overkwam. Hierna kregen we de volgende nummers te horen: The Devil's Son, Jesus & The Outlaw, Purple Velvet Roses en If You Want Me Too.

Hij bleef onvermoeid doorgaan en de nummers werden ook vakkundig afgewerkt met hier en daar wat kleine foutjes, zoals bij de uitvoering van de medley, waar hij een scala aan bekende nummers ten gehore bracht zoals:
Ghost Riders in The Sky (The Ramrods, Johnny Cash), On The Road Again (Willie Nelson), Good Rockin Tonight (Roy Brown, Elvis Presley), Suzie-Q (Dale Hawkins, Creedence Clearwater Revival), Runaway (Del Shannon) en I Put A Spell on You (Alan Price, Screamin Jay Hawkins en later Creedence Clearwater Revival) . Een waarschijnlijk spontaan ingelaste medley van de meester zelf.

Na introductie van zijn bandleden ging hij verder met Paint It Black (The Rolling Stones) en If You Want Me Too en een schitterende cover van Heart , All I Wanna Do Is Make Love To You, prachtig begeleid door Rob de Groot.
Hierna verliet hij het podium om midden in het publiek een aantal akoestische nummers te spelen zoals het door hem geschreven nummer My Confession dat mij kippenvel bezorgde, Blue Hotel (Chris Isaak), I'm On Fire (Bruce Springsteen) en Too Much Will Kill You (Queen) .

Terug op het podium speelde hij weer samen met zijn band het nummer Headin' For The City, een nummer dat ooit werd gebruikt als commercial voor Royal Club.
Als toegift volgden twee covers. Eén van Elvis, Burnin' Love en één van Johnny Cash Folsom Prison Blues, met puik pianospel van Erik Swinkels en mooi basspel van Almer Kaasschieter.

Een onvergetelijk concert.