This Leo Sunrise - Do Not Always See

Album van de week


[Tiny Room Records]

De muziek van This Leo Sunrise is moeilijk te plaatsen. Op het nieuwe album Do Not Always See klinkt ze totaal ongrijpbaar. Dat heeft deze Utrechtste band toch maar bereikt. Je zou het een eigen geluid kunnen noemen, maar daar durf ik nog niet aan. Want dit album met nog geen 28 minuten speelduur is het enige dat ik van ze ken. Er schijnt in het verleden meer muziek gemaakt te zijn.

De band doet me denken aan Groep 1850. Niet qua sound, maar wel qua sfeer. Die Haagse band uit de zestiger jaren maakte dwarse, psychedelische muziek. Wij jongeren noemden dat toen ‘underground’, dat was in de tijd dat we onze Ryam-schoolagenda’s noch zelf moesten volplakken met onze favoriete beatgroepen. This Leo Sunrise bestond toen nog niet, hun ouders waren waarschijnlijk net bezig elkaar te ontmoeten op schoolavonden waarop stiekem hasjiesj werd gerookt. De geestesverruiming is misschien wel erfelijk. Want naast de muziek zijn ook de teksten op Do Not Always See surrealistisch of filosofisch van aard. Op zijn minst dagen ze je uit tot peinzen.

Alles lijkt in hun muziek net even anders te gaan. Dat hoor je al bij de drumintro (Chris Müller) van Adam het allereerste nummer. Dan komen die bastonen op een losse snaar en het snerpende gitaargeluid erbij. Je vangt dan ook al de eerste bedekte klanken van een viool op (Violet Neerdink op) die later in het nummer - en eigenlijke gedurende het ganse album - tot wasdom komt. Heerlijk hoor, dat krassende vioolgeluid, dat een onmisbaar element blijkt te zijn bij deze groep.

De viool en de twee gitaren zorgen eigenlijk voor dat undergroundgeluid. De stem van Jacco van Elst klinkt gedecideerd en dromerig, wat dus eigenlijk niet kan. Het tekent het hokje waarin je de muziek wilt plaatsen, dat hokje is er niet. Onverwachte tempowisselingen en verrassende instrumentatie maakt dat de muziek nu eens heel lieflijk en dan weer kakafonisch klinkt. Met altijd die viool die je betoverend leidt naar steeds weer een volgend nummer.

Toch nog onverwacht beland je bij de drumuittro. He, dat ging snel voorbij, denk je dan. Je kijkt naar de klok en ziet dat je tijd genoeg hebt voor nog een draaibeurt. Dat is het mooie van dit album: in de tijd van een iets te lang uitgevallen album kun je gewoon twee keer luisteren naar Do Not Always See. Het is muziek die blijft boeien.

Do Not Always See verschijnt 10 november op Tiny Room Records.

This Leo Sunrise:
Jacco van Elst: vocals, guitar
Leo Meijer: bass
Chris Müller: drums
Violet Meerdink: violin
Serpentine: guitar