Maaike Ouboter live in Paradiso, 8 januari 2016


Foto's: Arthur Winailan

En hoe het dan toch weer een mooie avond werd, die achtste januari in Paradiso, met Maaike Ouboter op de bühne! Zelf zei ze aan het begin van haar optreden dat het voelde als de releaseparty van haar album En hoe het dan ook weer dag wordt. Ze deed immers een clubtour vóór het uitbrengen van haar album. De verkeerde volgorde dus. Maar aan het einde van de avond zal ze gevoeld hebben dat het toch iets meer is geworden dan een releaseparty, namelijk een perfecte setting om de liedjes van haar album te spelen. Niet alleen het enthousiaste publiek zorgde daarvoor - het was uitverkocht - maar ook en vooral haar bandleden zorgden voor een prachtige omlijsting van haar gevoelige liedjes. Stuk voor stuk uitstekende en geroutineerde muzikanten, met een eervolle vermelding voor Arjen de Bock die met de toetsen heel goed de sfeer van de liedjes aanvoelde.

Velen kennen Maaike live via haar instore-optredens. Zo zag ik haar op haar CD-presentatie in Gouda, wat overigens al een bijzonder optreden was. Toch maakte het mij nieuwsgierig naar hoe ze zou klinken met band. Vandaag in Paradiso was de enige kans en die moest ik dus pakken. Nu weet ik hoe ze klinkt met band en ik dank Orpheus dat ik dit mee heb mogen maken.

Maaike speelde alle liedjes van haar album, aangevuld met nieuwe en oude liedjes en een enkele vertaalde cover. Dat stond garant voor een optreden met inhoud: zeventien liedjes met als constante factor haar zoektocht naar emotionele zekerheid. Daarin werd ze bijgestaan door haar vaste gitarist Bernard Gepken, de ritmesectie van haar album bestaande uit Bram Hakkens op drums (lekker bezig!) en Joost van Haaren op bas en de eerder genoemde Arjen de Bock. Deze jongens waren goed op elkaar ingespeeld. Dat zag je aan de wisselwerking tussen de bandleden en hun opgaan in de muziek. Werkelijk fantastisch waren ze, zowel qua muzikaliteit als in het opbrengen van bescheidenheid. Want Maaike was immers de ster van de avond, ook al ambieert ze zo’n positie niet. Integendeel, ze blijft zichzelf en komt heel naturel over. Een meisje met een ontwapenende glimlach.

Tijdens het applaus van het voorlaatste nummer, toen de klanken oplosten in de paradijselijke ruimte, verscheen er een gelukzalige lach op haar ontspannen gezicht. Zekerheid had ze toen allang dat deze avond een triomftocht was geworden en ze genoot nog even van dit moment. Het was haar meer dan gegund en ach, die gelukzalige lach, die hadden wij immers ook.

Een herhaling van dit concert is nog in België te zien, 8 maart in Leuven. Op 12 juni geeft ze nog een optreden in het Amsterdamse Bos

De band

Bernard Gepken: gitaar
Arjen de Bock: toetsen
Bram Hakkens: drums
Joost van Haaren: bas

Setlist

Wattendag
Maarten
Zandbak
Als het kon
Wat als het later… (One Day)
Anders (met Joost Zweegers)
23 april (met Joost Zweegers)
November
?
Dat ik je mis
Lilian
Stil
Af en toe
Smoor
Nieuwe dag
Lijmen
Jij de koning