Pilgrim - Easy People


[Horton Records]

Bij Pilgrim had ik dezelfde ervaring als vorig jaar met American Aquarium: een mij onbekende band met een herkenbaar Amerikaanse gitaargeluid. Beide bands maken uitstekende muziek.

Tulsa (Oklahoma) is de thuisbasis van Pilgrim. Tulsa is ook bekend door de zogenaamde Tulsa sound, waarvan J.J. Cale de bekendste ambassadeur was. Die sound is niet echt specifiek, het is een mix van muziekstijlen die tezamen een zekere loomheid in het geluid kunnen bewerkstelligen. De muziek kan rocken en swingen, maar ook rustig zijn en dwingen tot luisteren. Dit alles is het geval bij Pilgrim. Daardoor is Easy People zo’n gevarieerd album geworden waar je altijd naar kunt blijven luisteren.

Pilgrim is een zevental waarbij een pedalsteelspeler en een saxofonist voor een aangekleed geluid zorgen. Luister naar hoe Michael Staub dat op sax doet op het openingsnummer Get Me Out of This City. Dat riedeltje, zo kan ik dat ook wel spelen, denk je eerst nog. Maar dan doorbreekt hij de sleur met een scheurende solo, die door de gitarist vervolgens gretig wordt overgenomen. Op Can’t Let Go klinkt de sax dan weer lekker zwoel. Op dat nummer zorgt Chris Kyle op cello voor een dramatische sfeer. My Heart is Mine, een compositie met speelse bouwstenen, is een van de prijsnummers op het album. Een andere troef is het cynische John Prine Tune, een geslaagde song over een relatiecrisis.

De muziek doet door de combinatie van hamerende toetsen, stoere gitaren en slepend slagwerk soms denken aan Little Feat. Dat komt natuurlijk ook door de veelheid aan muziekstijlen die beide groepen spelen. Het album is nagenoeg live opgenomen in een weekend tijd.

Easy People klinkt zo gemakkelijk dat je bijna niet door hebt dat het een sterk album is.

Pilgrim is:
Beau Roberson - acoustic guitar / vocals
Paddy Ryan - drums / percussion
Cody Clinton - electric guitar
Eric Arndt - bass
Chris Kyle - keys / cello
Jesse Aycock - lap steel / pedal steel
Michael Staub - sax