De Staat - O


[Caroline International]

Het pad van De Staat had tot voor kort nog niet mijn weggetje gekruist. Een keer raakten ze elkaar, toen deze band in een andere zaal van hetzelfde poppodium speelde als waar ik een concurrerende act bezocht. Het viel me toen wel op dat die poptempel zwanger was van hun optreden, er heerste een opgewonden sfeer. De Staat, doet dat zo gonzen dan, vroeg ik mij af. Het maakte mij zacht uitgedrukt nieuwsgierig.

Toen onlangs O, het vierde album verscheen, was ik er als de kippen bij. Kom maar op mannen, laat maar horen wat jullie kunnen. En dat deden ze! Vanaf de eerste tellen hield het vijftal uit Nijmegen mij in hun greep met energieke muziek die een placebo lijkt te zijn voor hardlopen. In razend tempo kwam een dozijn aanstekelijke en opzwepende liedjes voorbij. De Staat bleek een band te zijn die je gewoonweg niet kunt negeren, althans onmogelijk langer dan drie albums.

De muziek is vol power met pulserende ritmes, waarbij gitaren en keyboards nu eens afwisselend dan weer gelijktijdig pompende melodieën voortbrengen. Soms is het verschil tussen gitaar en synthesizer nauwelijks te horen, zo dicht ligt de klank van beide instrumenten bij elkaar. Op de voorgrond klinkt het beukende slagwerk van Tim van Delft, die fijntjes aantoont dat subtiliteit zeker geen noodzakelijke voorwaarde is in de popmuziek. Dat Torre Florim een meesterlijke liedjessmid is, is ook al geen hinderpaal. Met zijn vijven zorgen ze voor een rocksound die de ruimte doet vullen met explosief materiaal en die af en toe teruggaat naar de sound of the seventies.

De Staat is vanaf het prille begin uit diverse hoek gelauwerd en geprezen. De huidige clubtour ter promotie van O is een niet te overtreffen succes: alle zalen uitverkocht! Het verbaast me allemaal niets meer en niets zal verder succes in de weg staan.

De Staat is een geweldig goede band en O is het bewijs daarvan.