Jos Hol - Windvogel


[Continental Records]

Jos Hol schrijft en zingt zijn liedjes zelf en dat doet hij met veel gevoel. Met zijn voordracht bevindt hij zich ergens tussen Herman van Veen en Rames Shaffy in, dat is dus hij eerder het terrein van theater en kleinkunst dan dat van stadions en pop. Nee, Jos Hol is zeker geen rock‘n roll. Maar de popliefhebbers die dan schouderophalend hun rug keren en weg lopen op zoek naar een doorleefd geluid missen zo toch een album vol mooie muziek. Want Windvogel is een knap album. En de liedjes, die zijn zeker doorleefd!

De twee voorgaande albums zong Jos Hol in een Limburgs dialect. Windvogel echter is in het ABN gezongen. Dat zorgt natuurlijk voor een groter bereik en dat verdient deze muziek zeker. Zes van de twaalf liedjes op het album zijn afkomstig uit de toneelvoorstelling Windvogel van Toneelgroep Maastricht. Het is een voorstelling die vertelt over een geesteszieke vrouw die uiteindelijk een einde aan haar leven maakt. Het is nog maar de vraag hoor, of ze haar hele verblijf in het gekkenhuis geestesziek was. Want soms werden vroeger sociaal zwakkeren maar al te gemakkelijk weggestopt als de geprivilegieerden vonden dat ze in de weg liepen. Het maakt mij allemaal erg nieuwsgierig naar die voorstelling, maar hij loopt al lang niet meer.

Dit geeft wel aan waar Jos Hol staat met zijn liedjes. Je kunt gerust stellen dat de psyche zijn aandacht heeft en dat hij over de gave beschikt zich te kunnen verplaatsen in een ander. Nu is dat op zich niet zo’n bijzondere gave, ware het niet dat velen een dergelijke eigenschap weigeren te gebruiken. Jos Hol doet dat wel en dat leidt tot al die liedjes die vaak raken aan onzichtbare levenslagen.

Het album begint overrompelend met Is Er Iemand. Jos Hol zingt met een lichtelijk hese stem zijn wanhoop uit. Het is net of hij buiten adem klinkt, alsof hij zojuist is komen aanhollen. Het karakteriseert zijn unieke zangstem. Meteen ook valt de vakkundige begeleiding op onder leiding van BJ Baartmans, met mooie dwarrelende gitaarpatronen en daaraan toegevoegd dansende pianoklanken van Mike Roelofs. De muziek is sowieso prachtig met hier en daar achteloos uitgestrooide tierelantijnen die worden gedragen door ingehouden orgelklanken en subtiel drumspel van Sjoerd van Bommel.

Die twaalf liedjes, met deze muzikanten, het is een gouden greep!