Hidden Agenda Deluxe in Trianon, Nijmegen 22 april 2016


Foto's: Arthur Winailan

Het debuutalbum was er al, maar vrijdag 22 april werd het officieel gepresenteerd in een zaaltje van Café Restaurant Trianon in Nijmegen. Die avonden presenteerden de kern (Hidden Agenda) met uitbreiding (Deluxe) en een schepje erbovenop (Extra) zich voor het eerst aan het publiek. Althans in deze samenstelling en onder deze noemer. Want deze mannen kennen elkaar al langer en hebben bij elkaar opgeteld bijna net zoveel jaren ervaring als de Verenigde Staten van Amerika bestaan.

BJ Baartmans wilde twee dagen na het plotselinge overlijden van Prince toch nog even stil staan bij de dood van een andere gitaarheld van de rock. Lonnie Mack (1941-2016), die een bron van inspiratie was voor gitaristen als Jeff Beck, Dicky Betts en Stevie Ray Vaughan, stierf een natuurlijke dood op dezelfde dag dat Prince definitief de ogen sloot in de lift van zijn eigen woning. Niemand kon nota nemen van dat overlijden. De pers had het immers veel te druk met het over elkaar heen buitelen om het publiek te behagen met niet-aflatende nieuwsgaring omtrent Prince.

Het statement was gemaakt. Het legt de vinger op de steeds groter wordende kloof tussen megasterren en muzikanten die roemloos door het leven gaan. Wat populair is, daarover wordt geschreven. Maar gelukkig weten vooral de liefhebbers van muziek die gemaakt wordt in keldertjes, schuren en achterafzaaltjes het beste dat bekendheid en kwaliteit lang niet altijd samenvallen. Zie een band als Hidden Agenda Deluxe, waarvan onlangs een verrassend debuutalbum verscheen. Niemand heeft het erover.

De muziek van Hidden Agenda (Deluxe staat voor de incidentele uitbreiding met Rob Geboers op hammondorgel) kenden we al. We schreven er eerder over. Nu waren we vooral benieuwd naar de rolverdeling en de podiumopstelling van de band. Want daarnaar valt te raden bij een groep met drie zingende liedschrijvers. Daarbij speelde de vraag een klein beetje mee in hoeverre ze live hun debuutalbum konden waarmaken. Een beetje maar, want bij deze mensen weet je eigenlijk wel dat het goed zit.

BJ Baartmans stond (voor de kijker) op links en speelde sologitaar. Het rek met al die gitaren - waaronder zo’n intrigerende 12-snarige - behoorde hem toe. Eric Devries speelde slaggitaar en stond centraal opgesteld. Hij zal dan wel de meest onbekende van het kwartet zijn.

De derde stem behoorde toe aan drummer Sjoerd van Bommel, die met zijn vlotte babbel ook de rol van stoorzender en bliksemafleider (“die gitaristen zijn altijd zo lang bezig hun gitaren te stemmen”) op zich nam. Maar eerlijk is eerlijk, hij zat vooral een prachtige partij te drummen en te zingen. Zingende drummers. Voeg hem maar gerust toe aan het rijtje met Don Henley en Levon Helm.

Op bas Gerald van Beuningen, onopvallend goed en boomlang. En dan was er die verrijking in de persoon van Rob Geboers, een kruising tussen een bankemployee en een undercover agent, die met zijn hammondorgel meehielp het groepsgeluid te verfraaien. Waarbij hij tevens op enkele liedjes liet horen dat het geluid van een accordeon en een hammondorgel heel dicht bij elkaar kunnen liggen.

Jazeker, de muziek stak goed in elkaar en de jongens toonden met hun onderlinge blikken elkaar goed te verstaan. Ze speelden dan ook al heel lang met elkaar in diverse verbanden. Met elkaar vormen ze een mooi verbond van americana-liefhebbers die met hun muziek de fakkel overnemen van de Amerikaanse groepen die in de zestiger en zeventiger jaren ertoe deden.

De band speelde het volledige album Pan Alley Fever. Daarna was het tijd voor een biertje en het leuren met cd’s, waarna het optreden een vervolg kreeg met het spelen van covers. Daarbij kwam Henny Oudesluijs ook nog even op het podium om een paar nummers mee te zingen, als een Hidden Agenda Deluxe Extra als het ware. Ze speelden weer een puike set met nu prachtige uitvoeringen van liedjes als Willin’ en I Got Loaded, waarmee de groep lieten zien in welke hoek zij hun inspiratie oogsten. Toen was de koek op. Waarna als echte afsluiter toch nog een toegift kwam met The Weight, het volkslied van de americana-muziek.

Het concert was prima, de samenwerking belangeloos, het geluid in het zaaltje van café Trianon goed, de sfeer lekker los, het bier smaakte goed en de plaatjesdraaier had een goede hand van grijpen. Het was een mooie avond in Nijmegen.

Zij die het gemist hebben krijgen nog een paar kansen, zie hiervoor de website van Hidden Agenda Deluxe. In december gaan ze bovendien toeren met Carter Sampson. Haar album viel hier op het bureau ook al in de smaak. Dit gegeven maakt ons wederom nieuwsgierig. We gaan het zien!