King of the World - Cincinnati

Op 2 oktober presenteert King of the Worldl in de North Sea Jazz Club (Amsterdam)
Cincinnati, hun vierde album. Daar zal Nederlands beste bluesband aantreden met de blazers van BP Horns. Eveneens van de partij is Tineke Schoemaker, de moeder van de Nederlandse blues.
Het werd weer eens tijd voor een studioalbum, want KOTW dateert van 2014. Er volgde hierna nog wel het live-album Live at Paradiso (2015), maar de binnenkant van de studio had de band sindsdien niet meer bekeken.
Voor het album Cincinnati vertrokken ze naar de stad met dezelfde naam in Ohio, waar ze met (de Nederlandse) producer Erwin Musper (Anouk, Bon Jovi, Jeff Beck) 13 nieuwe liedjes vastlegden. Daarvan zijn er een dozijn van eigen hand. De enige cover is een uitstekende remake van Life in the Fast Lane van de Eagles.

Sinds de oprichting van 2012 heeft King of the World zich meteen stevig aan de top van de Nederlandse bluesscene genesteld, eigenlijk een beetje hors categorie. De bandleden vonden elkaar na het overlijden van Harry Muskee en hebben sindsdien de positie van Cuby + Blizzards overgenomen. Met als bijzonderheid dat Erwin Java, bluesmaatje van Harry Muskee, de gemeenschappelijke factor is. De band draait als een goed geoliede machine of beter nog: zo’n indrukwekkende, glimmende Amerikaanse truck, met Fokke de Jong en Ruud Weber als de ronkende machine onder de motorkap, Govert van der Kolm de luxe, lederen driver’s seat en Erwin Java het fonkelende chroom van de bumpers, koplampen en alom weldadig aangebrachte striping.

Een vraag bij het produceren van een nieuw album is algauw: wordt het voortborduren op het oude succes of worden er nieuwe wegen in slaan? King of the World koos voor het laatste en zocht de studio op met een blazerssectie. Meteen op het sterke openingsnummer Voodoo hoor je het effect van die blazers. Ze geven de muziek een swing mee, het werkt. Maar bovenal hoor je de klasse van de band, het degelijke, solide geluid. Die blazers hoor je verder op het leeuwendeel van de nummers. Ze zorgen voor veel levendigheid. Het is een geslaagd experiment geworden, net als de achtergrondzangeressen die op een enkel nummer zijn te horen en het duet op het droeve Hurt So Bad.

Cincinnati is een verzameling bluesrock liedjes met enkele slow blues nummers. En waarempel, die laatste zijn toch de nummers waar ik helemaal voor val. Het is fascinerend zoals The Waiting Game en het bloedmooie No Way Out klinken en inwerken op mijn gemoed. Amai amai, dat is dan het juiste moment voor mijn kinderen om geld aan mij te vragen, dan ben ik op mijn zwakst. Op zulke momenten vind ik King of the World, met dat intense gevoel dat Erwin Java uit zijn gitaar weet te toveren, op zijn best. Gelukkig staat het album niet vol met degelijke nummers, dat zou misschien uiteindelijk gaan vervelen (en ook mijn portemonnee leeg maken). Nee, er staat ook een aantal stevige nummers waarvan een enkel uptempo , zoals de bluesrock van Same Old Trouble met dat heerlijk deinende orgel van Govert van der Kolm en die plaagstootjes van Erwins gitaar. Plus Life in the Fast Lane dus. Die song heeft de band zo goed onderhanden genomen dat je nauwelijks nog van een cover kunt spreken. Ze spelen het in een lagere versnelling en voor die onontwarbare gitaarknoop die de Eagles met al die gitaristen in de gelederen hadden aangebracht, heeft King of the World een mooie oplossing gevonden. Eigenlijk vind ik deze bluesy uitvoering, met die whiskylaag in Ruud Webers keel, beter klinken dan het origineel.

King of the World is als Sven Kramer op de 5.000 meter: gegarandeerd goud!