The Jerry Hormone Ego Trip - Stout! Stout! Stout!


Excelsior/V2

Onlangs hoorde ik tot mijn grote verbazing in de vroege morgen bij het programma Radio 1-journaal Is dat nou je vriend? van The Jerry hormone Ego Trip. Niet-mainstream muziek bij de publieke omroep, dat dat nog voorkomt! Wat mij ook opviel was dat het nummer het op de radio, los van de context van het album, goed tot zijn recht kwam. Dat zou dan ook voor al die andere nummers op het album kunnen gelden, denk je dan.

Voor een goed begrip: het album kende ik al langer en ik vond het vanaf de tweede draaibeurt een sterk debuut. Want eerlijk is eerlijk, ik moest bij de kennismaking wel wennen aan de stem van Jerry Hormone, die niet echt zingt, ook niet praatzingt, maar iets daar weer tussenin doet met een combinatie van ingehouden geschreeuw en grommend gefluister. De neiging komt dan op om de muziek niet serieus te nemen. Nu moet je hun liedjes ook niet al te serieus te nemen, want ze zijn behoorlijk dwars en werkelijk waar ook heel erg stout. Maar daarnaast maken deze jongens onmiskenbaar goede popmuziek en het gaat bovendien ook om de leut.

The Jerry Hormone Ego Trip is een bijzonder gezelschap. Het is een samenwerking tussen een Rotterdamse schrijver (Jeroen Aalbers) en een Gouds bandje (The Tambles) die heel goed uitpakt. De disciplines die van twee kanten komen, teksten schrijven en degelijke popmuziek maken, zorgen voor dertien goede nummers. Nou ja dertien, er wordt ook een gedicht ‘gebracht’. Blijft toch over een dozijn aanstekelijke songs op het gebied van pop, rock en punk.

Hier en daar hoor je dat iets geleend is uit de popgeschiedenis, zoals een rifje van The Kinks of een melodielijn van The Verve. De ouderen onder ons zullen zich waarschijnlijk de 'Nederlandstalige beat met gekke teksten' van popartgroep Het voor de geest halen. Stout! Stout! Stout! is tekstueel en muzikaal echter een stuk beter. De songteksten zijn met een schrijver in de gelederen natuurlijk sterk met regelmatig een leuke taalgrap. De soms banale liedjes gaan veel over (het versieren van) meisjes en kennen meer spitsvondigheid dan diepgang. Maar dit is dan ook punkrock ofzo man!