Skinny Blue


Skinny Blue is zo’n traditioneel bluesrocktrio waarbij de gitarist de spil is. Die gitarist is in dit geval Thys Wallwork, de man die de liedjes en de composities schrijft. Wallwork won vorig jaar de hoofdprijs van een battle of the bands, gesponsord door de vermaarde Robert Lang Studios (Nirvana, Pearl Jam, Soundgarden). Die prijs, een dag gratis opnames maken in de muziekstudio, was natuurlijk een uitkomst voor zo’n beginnende band als Skinny Blue.

Daarmee lijkt alles voor hen in een stroomversnelling te zijn gekomen. Maar als je gewoon luistert naar de sound van de muziek weet je dat het gezelschap rond Thys Wallwork er toch wel zou zijn gekomen. De acht liedjes werden live opgenomen waarbij Wallwork ondersteund werd door Collin Ray op bas en Kevin Blackwood op drums. Maar vooral lijkt Skinny Blue die ene spil Thys Wallwork te zijn, een songwriter met een prima stem en een goede gitaartechniek.

Het album begint lekker gruizig met Where Ya Been, met dus uitsluitend gitaar, bas en drums, de essentie van deze muziek. Het is een lied met een goede opbouw en halverwege die noodzakelijke gitaarsolo. Dat is het, meer is er niet nodig voor een goede song. Het visitekaartje is hiermee meteen afgegeven. Op You Feel It Too, een van de twee hoogtepunten, komt een orgel en sax de boel versterken en klinkt het geluid lekker vol. Zo kan het dus ook, maar het is niet per se noodzakelijk. De blues ballad Leave Your Light On is het andere hoogtepunt. Dit zou wel eens een klassieker kunnen worden à la You’ve Got a Friend. Wallwork zingt over zijn onbegrensde steun aan de ander, waarbij Betsy Wallwork, zijn vrouw, op de achtergrond kippenvelbevorderend meeblert. Daarna komt het mini-album tot rust bij de uitsmijter You Belong, een samenspel van slechts een akoestische gitaar en een saxofoon. Zo is na een kleine dertig minuten de koek op. Je blijft achter met het besef dat je zojuist de geboorte van een band met een grote toekomst hebt meegemaakt.