Björn van der Doelen en de Huursoldaten live in Theater Walhalla, Rotterdam 8 oktober 2017


Foto: Arthur Winailan

Björn van der Doelen trad zondagmiddag op in Rotterdam. Dat was een buitenkansje voor zijn fans en voor de geïnteresseerden. Wij behoorden tot de laatste groep, want we hadden een half jaar geleden pas kennis gemaakt met zijn muziek via zijn laatste album en dat beviel eigenlijk best. En warempel, na zijn optreden in het knusse Theater Walhalla zijn we ook nog fan geworden.

Van der Doelen verlaat niet vaak zijn geliefde Noord-Brabant. Waarom zou hij ook? Brabant is hem vertrouwd en dat is algauw voldoende voor deze praatzingende liedjesschrijver. Als het goed is, dan blijft hij. Hij is dan ook al 23 jaar bij zijn meiske, zegt hij. Maar als het niet lekker voelt, gaat hij weg. Ooit was hij profvoetballer en had nog jaren kunnen doorgaan. Maar ja, hij stopte. Hij gaat liever flauwekul uit de weg en blijft dan thuis om een biertje te drinken of muziek te maken met zijn vrienden. Nu ging hij op pad, de provincie uit naar het wereldse Rotterdam.

Het werd een fijne zondagmiddag. Het theater past hem, het heeft de warmte van een huiskamer met veel velours en er waart een vermoeden rond dat oma elk moment de thee komt rondbrengen. De zaal kent alleen maar zitplaatsen. Ook dat is goed. Want je moet lúisteren naar van der Doelen. Hij heeft namelijk wat te vertellen en dat doet ie voortdurend in de vorm van zingen, praten of voordragen. Dat komt bij hem allemaal op hetzelfde neer. Alleen bij het eerste is er muziek bij, verzorgd door de Huursoldaten. Geweldig gezelschap is dat, net als op het album De Cowboy, de Outlaw, de Sheriff en de Hoer, het niet-ontdekte album dat zo een van de geheimen van 2017 is gebleven.

Met een beetje pr wordt zijn bekendheid allicht groter, maar ach, hij blijft dicht bij zichzelf, dat voelt het meest eerlijk. Daar gaan zijn liedjes ook over. Hij zingt over voorvallen, situaties en overdenkingen van zijn eigen leven en filosofeert daarover. Filosoferen is trouwens een woord dat hij zelf niet snel zal gebruiken. Luister maar. Hij zingt over wat wij allemaal wel eens denken of overwegen. Maar hij schrijft er over en dan staat het op papier. Als je zo’n tekst leest, overvalt de eenvoud je. Maar ook de grote zeggingskracht. Ogenschijnlijk simpel oogt het. Het is net Tom Dumoulin in zijn winnende race bij het WK tijdrijden. Kijk Tom eens fietsen. Zo simpel. De bloed, zweet en tranen van de voorbereiding en de inspanning blijven echter verborgen.

Bjorn is niet de ziener, de dichter, de denker & de held. Bjorn vangt slechts de kern van het leven samen in zijn liedjes. En hij speelt ze ook nog voor jou. Als je geluk hebt neemt hij zijn Huursoldaten mee. Dat geluk hadden wij in Rotterdam, waardoor we konden genieten van de concentratie van Ruud van den Boogaard (el. gitaar), de glimlach van Mirthe de Jonge (cello), de sokken van Mathijs Leeuwis (pedal steel), de plopjes van Harmen de Bresser (bas) en de kwasten van Mischa Porte (drums).

Een fijne zondagmiddag werd het. Met een lach en een traan. Heel veel gelach eigenlijk. Maar ook met diepe ontroering bij liedjes als Rust en Het regent hard. Waarachtig, Björn van der Doelen is een goed mens. Duimen omhoog hoor, ook voor die Huursoldaten!