Gretchen Peters - Hello Cruel World *****

Zo tegen het eind van het jaar blijken sommige albums enorm te zijn gegroeid, maar je moet ze wel een kans geven.

Het album Hello Cruel World van Gretchen Peters (1957) is daar een voorbeeld van. Een aantal maanden geleden hoorde ik het voor het eerst en herkende het als een goed album, maar nog niet als een van de hoogtepunten van het jaar 2012. Omdat het goed is luister je er regelmatig naar en dan blijkt het zich na verloop van tijd te ontwikkelen tot een intiem meesterwerkje.
Peters heeft al een aantal albums op haar naam staan, waarvan Northern Lights (2008) het laatste ’echte’ album is. Dit jaar kwam Hello Cruel World uit.
Haar kracht zit ‘m in de teksten. Dat die alom worden gewaardeerd blijkt uit het feit dat ze veel liedjes voor en met anderen heeft geschreven.
Haar teksten gaan over het kleine leed van alledag. Het drama zit in zovele situaties, maar je moet er wel oog voor hebben. Peters kan goed observeren en minstens zo goed haar bevindingen op papier zetten. Daarbij beschrijft ze niet alleen over het wel en wee van anderen, maar ook haar eigen leven.
Op haar website www.gretchenpeters.com zijn niet alleen alle songteksten te vinden maar ook haar eigen aantekeningen daarbij. Ook dat zijn teksten geworden die het lezen de moeite waard zijn. Als voorbeeld geef ik een flard tekst bij Five Minutes. Het liedje zelf bestaat eigenlijk uit niet eens zo veel tekst, maar als je luistert naar de woorden en je je de beelden voorstelt dan zie je de film zich in je hoofd afspelen. Een film waarin een serveerster de hoofdrol speelt in een leven dat gekenmerkt wordt door het drama dat zich herhaalt. Gretchen zegt over haar: “But she’s a heroine, not a victim. It takes more guts to survive than to give up. To admit your mistakes, to acknowledge the hard truths and keep going. To persevere, to endure.” Een ander liedje dat veel drama bevat is Idlewild. Een kind zit achterin de auto op weg naar het vliegveld om oma af te halen en luistert naar haar ouders die praten maar niet luisteren. Het kind luistert wel en is zich meer bewust van wat er gaande is dan haar eigen ouders die zonder het te weten op weg zijn naar hun scheiding. Ze schrijft liedjes, maar die bevatten genoeg stof voor complete romans.
De muziek is rustig en ingetogen. Ik zou het album eerder plaatsen in de hoek van de folk dan van country, hoewel ik graag geloof dat ze ook een goede countrystem heeft. Maar eerlijk gezegd zou dat haar voor mij minder interessant maken.
Hello Cruel World is een prachtig folkalbum geworden.

Zie ook: Gretchen Peters in Transvaria, Den Haag 28 maart 2012.