Broeder Dieleman - Alles is ijdelheid

Rootsmuziek vanaf de Zeeuwse klei

Gisteren, tijdens een wandeling door de Hollandse polders, luisterde ik naar Alles is ijdelheid van Broeder Dieleman. Met het weidse uitzicht van de Reeuwijkse Plassen voor mij en de sompige, groene weides om mij heen kwamen de liedjes wonderwel perfect tot hun recht. Muziek die Hollandser klinkt dan wat ik toen hoorde, kon ik mij niet voorstellen.

Om preciezer te zijn: het is Zeeuwse muziek. Want Broeder Dieleman zingt over zijn directe omgeving en die is gelegen in Zeeuws-Vlaanderen. Het water, de wind, de vogels, een knotwilg, het geloof, het zijn allemaal elementen die in zijn teksten voorkomen. Hij blijft zo dicht bij zichzelf dat zijn liedjes niets anders dan uniek kunnen zijn. Zo kom je het bijna niet tegen in de Nederlandstalige muziek. Of het moet de Brabantse Gerard van Maasakkers of de Drentse Daniël Lohues zijn, die beiden zo niet in hun streektaal dan toch op zijn minst met accent zingen. Of Willem Wilmink, de taalvirtuoos uit Enschede. Het zijn in elk geval stuk voor stuk liedjesschrijvers met een goede beheersing van de Nederlandse taal, die veel met hun streektaal op hebben en die teksten schrijven met inhoud.

De meeste liedjes begeleidt Broeder Dieleman zichzelf, oorstrelend tokkelend op zijn gitaar of banjo. Op enkele nummers spelen andere muzikanten mee, waarbij meteen een sfeer ontstaat van grijze wolken boven grenzeloos water. Vrees niet; het heeft weinig te maken met somberheid maar veel met het leven zoals het is.

De teksten zijn vaak beschouwend en relativerend van aard, een enkele keer worden ze aangevuld met een flard uit een preek. Hoe kan het ook anders in zo'n protestants milieu?

Het album geeft als een kameleon telkens een andere indruk. De ene keer vallen sporen van het geloof op, een andere keer het Zeeuwse decor. Maar het blijft onder alle omstandigheden stemmige muziek.

Alles is ijdelheid is een heruitgave bij Snowstar Records van zijn debuut uit 2012, aangevuld met twee extra nummers. Het album werd toen al goed ontvangen, maar met deze heruitgave krijgt Broeder Dieleman misschien meer de aandacht die hij verdient. In de regio is hij al bekend van optredens in klein verband, waarbij hij als een troubadour, met zijn gitaar of banjo, zijn liedjes ten gehore brengt.

Met deze heruitgave begint een tocht langs de landelijke poppodia. Vanavond is de aftrap met een optreden in Paradiso en 12 oktober treedt hij bijvoorbeeld op in de St. Janskerk te Utrecht. Zo'n kerk, dat is naast het polderlandschap een uitgelezen decor voor zijn muziek!

www.broederdieleman.com
www.snowstar.nl