Israel Nash Gripka - Israel Nash's Rain Plans

Haute cuisine met een subtiele saus van pedal steel


Gek is dat deze herfst. Albums waar je verlangend naar uit kijkt, blijken dan toch tegen te vallen. Terwijl albums waar je plompverloren tegenaan loopt verrassend sterk blijken te zijn. Een jaar geleden stuitte ik ineens op Damien Jurado en die kennismaking beviel uitstekend. Nu struikel ik bijna over Israel Nash Gripka die onverwachts mijn pad kruist.

Israel Nash is een Amerikaanse singer-songwriter over wie ik onlangs hoorde dat zijn album Barn Doors and Concrete Floors (2011) een van de beste albums van dat jaar zou zijn. En nu dan is Israel Nash's Rain Plans (2013) uitgekomen, waarvan je misschien hetzelfde kunt beweren.

De muziek van Israel Nash Gripka doet mij denken aan Neil Young op zijn eerste album en – ik durf het bijna niet te zeggen - eerdergenoemde Damian Jurado. Dat is uitstekend gezelschap te noemen!

De muziek is rijk met een veelheid aan instrumenten. Al gauw levert dat een stevige productie op, waar overigens helemaal niets op tegen is. Maar bij dit album klinken de instrumenten gedempt, alsof het achter een gordijn is opgenomen. Daardoor vraagt niets om aandacht, klinkt alles onnadrukkelijk en is het 'ontdekmuziek' geworden.
Het is tevens een heel mooi gitaaralbum, waarbij pedal steel en elektrische gitaren voortdurend gezamenlijk oplopen op het pad waarop Israel Nash zijn sfeervolle liedjes zingt.

De pedal steel lijkt een steeds grotere rol te spelen in de popmuziek, met Robert Randolph als grote roerganger. Al langer kennen we de walsende klanken van de pedal steel van Paul Niehaus (Calexico) en de Deense Maggie Björklund heeft dit jaar ook een prachtig album gemaakt.

Op dit album speelt Eric Swanson het instrument en levert zo een onmisbare bijdrage aan het geheel, maar alweer geldt: niet op de voorgrond.

Zoals eerder gezegd, het album ademt door de vaak hoge stem, de akoestische gitaar, de mondharmonica en de aangehouden akkoordpatronen de sfeer van het album Neil Young (1969). Ook in de teksten is enige verwantschap te ontdekken. Zo zingt Israel Nash veel over zijn woonomgeving en hunkert ook hij naar gezelschap.

Deze sfeervolle muziek uit het zuiden van de Verenigde Staten wint als een fles goede wijn met de tijd aan kwaliteit.