Tish Hinojosa – After the Fair, *****


Zelden ben ik zo dicht betrokken geweest bij een album in wording (werktitel Works in Progress) als bij dit album van Tish Hinojosa. Gedurende een periode van anderhalf tot twee jaar kwamen er cd-recordables van Hamburg naar Zoetermeer om haar nieuw opgenomen songs met mij te delen.

En dan is het er ineens en ligt het Finished Product in de schuif van mijn player. Het verschil is enorm in vergelijking met de Works in Progress die nog niet afgemixed en gemasterd waren.

Al na één keer beluisteren blijkt de volgorde van de nummers volkomen logisch te zijn en is te horen dat de productie (mixing & mastering) met heel veel zorg en liefde is gedaan. Dat is het voordeel als je tussendoor in het project een kleine inkijk hebt: je ziet en hoort echt de verschillen!

Zoals Tish het mooi verwoordt in het openingsschrijven in het album booklet: "It is often difficult to see something clearly when you are in the middle of it. To get perspective you need to stand away and then study it. After the Fair is about my time spent in Hamburg, Germany from 2004 – 2013. Including my memories of the Reeperbahn, The Dom, Schlaggermove (the celebration of “70 disco morphed into a bizarre parade), and the Soccer World Cup 2006".

Tish is met behulp van Duitse muzikanten gedwongen om buiten haar comfort zone te treden. De logische invalshoeken die zij had in Texas ontbraken. Het moest nu anders met eenout of the box denkende Duitse producer Moe Jaksch. Het leven in Europa dwingt haar om zowel tekstueel als muzikaal haar horizon te verbreden.

Moe Jaksch legt een tapijt van drums, staande- en elektrische bas, akoestische- en elektrische gitaren, keyboards, noises and other mischief. Naast Tish, die alle vocalen doet en akoestische- en ritme gitaren voor haar rekening neemt, zijn er op songniveau nog een groot aantal muzikanten zowel aan deze als aan de andere kant van de oceaan die prachtige bijdragen leveren aan het album.

Laten we het album eens op songniveau doorlopen. Opvallend is dat alle liedjes een kop en een staart hebben. Songs beginnen en eindigen zonder gebruikmaking van wegfaden en dergelijke trucs.

Het album opent met een song van Tish en haar zoon Adam getiteld Cobblestones. Het vergelijkt het lopen over kasseien met het lopen over de onzekere paden van je hart. Infinity Times Ten is geïnspireerd door haar dochter Maria Christina, een ontluikende nieuwe singer-songwriter, en een speelse liefdevolle verwijzing naar ons geweldige universum.

We vervolgen ons pad, uitgezet door de volgorde op het album. After The Fair, het titelnummer geschreven in 2004 samen met de bekende Duitse journalist en muzikant Detlef Diedrichson is een in een speelse Engelse wals gegoten song. Het ademt de sfeer van een bruisende verliefdheid tegen de achtergrond van de bezienswaardigheden en geluiden van een zeer speciale, traditionele en nostalgisch ouderwetse kermis genaamd de “Dom”, met het grootste portable reuzenrad van de wereld.

Me captivo con su mirar is al jaren een favoriet nummer van Tish. Het origineel is geschreven door Paul McCarthney en is getiteld A Certain Softness. Tish heeft het vertaald in het Spaans. Heeft het origineel een voortkabbelend licht latin ritme, door het gebruik van typische Mexicaans trompetten is het getransformeerd naar een song met een duidelijke Mexican touch. Een bijna verslavend nummer met een melancholische toon.

We vervolgen onze tocht met I will do the breating geschreven door Matthew (Matt The Electrician) Sever,een goede vriend en onder deze naam ook een bekende muzikant. Geniet van het prachtige vioolarrangement achter dit liedje en wederom een trompet. In al zijn eenvoud is dit licht up tempo nummer een overheerlijke oase tussen de twee covers op het album.

Want nu gaan we naar een gedragen loodzwaar klinkende uitvoering van Woody Guthrie’s Deportee, hier omgedoopt naar Los Deportados. Het is het verhaal van Mexicanen die ver weg van de grens in een vreemd land werken en om te kunnen overleven. Tish heeft geprobeerd er niet een zoveelste Jesus y Maria bondgenootschap van buitenstaanders van te maken, maar het juist te duiden en diepgang te geven. Of dit is gelukt weet ik niet. Mijn Spaans is daarvoor te beperkt. Het geheel komt heavy over.

Gelukkig wordt het album nu een stuk luchtiger. We vervolgen onze weg met een rock-a-billy genaamd Doing what I can. Gewoon lekker compromisloze muziek. I saw an Alien (een waar gebeurd verhaal dat Tish ongetwijfeld nog zal toelichten tijdens de liveconcerten). Het is een heerlijk nummer met op mandoline Marvin Dykhuis, haar muzikale partner. Wederom lekker om naar te luisteren met aan het eind van het liedje een zingende zaag.

Voor mijn gevoel komen we nu toe aan een belangrijk drieluik. Het zijn drie nummers die bij elkaar horen. Samen met Marvin Dykhuis schreef zij de Engelse uitvoering van Tu Cancion (mijn song) en het volgende nummer met de titel Fall Again gevolgd door This Crazy Old Dreams. Het gaat over negen jaren van proberen om geaccepteerd te worden in een andere maatschappij en cultuur. Deze jaren eisten een hoge tol. Haar gevoel van eigenwaarde werd op de proef gesteld en uiteindelijk ook haar relatie met een man die zijn eigen carrière boven alles stelde en niet flexibel was. Uiteindelijk bleek een buitenstaander niet welkom te zijn.

Tu Cancion lekker vlot up-tempo liedje met een beetje melige achtergrond koortje. Prettig gitaarwerk in dienst van het lied.

And I don’t know which way to turn. Here and then the lessons learned. Only set me up and let me fall again. Het couplet van Fall Again. Prachtig banjo- en lapgitaar werk is te beluisteren in dit nummer.

We naderen het eind van het album. This Crazy Old Dream is een nummer dat ontroerd, een kippenvelmoment. Ingeleid door een tinkelende piano tikkend als een klok tick-tack - tick-tack. Vervormde gitaren, een snorrende bas en een tamboerijn. Zij leggen een tapijt van weemoed en verlangen dat zal uiteindelijk eindigen in tranen. Verlangen naar iets wat vermoedelijk nooit zal gebeuren. Voor mij is dit het absolute hoogtepunt van het album.

Hier eindigt mijn Works in Progress reis met een album dat mij erg dierbaar is geworden en de titel After The Fair heeft gekregen. En dat zijn vijf sterren ruimschoots verdiend.

[Het album is nog niet uit in Nederland. Tish Hinojosa komt met haar trio najaar 2014 op diverse plaatsen in Nederland.]