Beck - Morning Phase, ****


Capitol

Persoonlijk heb ik in al die jaren dat hij, Beck, actief is geweest helemaal niets met deze man en niets met zijn muziek. Totdat de vele positieve reacties die ik las op Twitter mij erg nieuwsgierig maakten naar dit album Morning Phase.

Maar eerst wil ik even stil staan bij zijn vader die ook op dit album het nodige heeft bijgedragen aan de diverse arrangementen. David Richard Campbell is op dit moment een heel groot componist, dirigent en arrangeur. Hij heeft gewerkt met de groten der aarde en is niet in één hokje te stoppen. Een kleine greep: Beyoncé, Metallica, Paul McCartney, Carole King, Adele, Justin Timberlake, Josh Groban, Micheal Jackson, Miley Cyrus. De lijst is oneindig en een bezoek aan zijn website meer dan waard.

Dit album is opgenomen in diverse studio’s over de gehele wereld. Zoals daar zijn: Hollywood, Nashville, Paris, London, Los Angeles en ga maar door. Daarmee wekt Beck de indruk dat hij veel in zijn eentje heeft opgenomen. Toch is het een album geworden van een (uitstekende) band. Een echte groepsplaat! Daarmee is meteen het sterkste punt van de plaat gemaakt; in een muzikaal landschap waar download singles en Spotify de dienst uitmaken, is het een verademing om een plaat te horen die is bedoeld om van begin tot eind naar te luisteren. De nieuwe Beck is zo'n plaat. De opbouw is perfect. We gaan de liedjes langs:

Cycle We dwalen af in de wereld van Beck zoals die er op dit moment uit ziet. We zakken af met een stukje 'filmische' muziek, gearrangeerd door David Richard Campbell. En we glijden zo onhoorbaar door naar het tweede nummer

Morning dat klinkt als een delicate triomf met zijn schone, eenvoudige melodieën en zang: zo wil iedereen graag zijn ochtend beginnen. De staande bas wordt hier bespeeld door niemand minder dan Stanley Clarke.

Heart Is A Drum Bezit zachte harmonieën en zachte, gelaagde vocalen. Heerlijk tokkelend gitaarwerk met een steady bass (Stanley Clarke, electric bass) . Persoonlijk doet mij dit nummer denken aan de prachtige melodieën en samenzang van Magna Carta ten tijde van Lord of the Ages.

Say Goodbye Melancholie ten top, heerlijk banjowerk en de akoestische-gitaartoon is gewoon onmogelijk rijk en vol zoete pruimen. Zelfs Becks stem klinkt beter dan ooit. Zo kabbelt het nummer in een slow drive naar het einde.

Blue Moon Niemand haalt het in zijn hoofd een liedje zo te noemen. Beck wel en hij kan de concurrentie aan. Beck klinkt hier als Dylan. 'I’m so tired of being alone', hoor je Beck zingen en je voelt bijna letterlijk de vermoeidheid in je eigen lichaam zakken.

Unforgiven Geeft je een ietwat unheimisch gevoel. Een in echo gedrenkte klaagzang.

Wave Kamerbreed komt dit tapijtje de huiskamer binnenrollen. Het hele palet aan kleuren wordt gebruikt. Het is adembenemend. 'Isolation, Isolation' zingt Beck. Prachtig!

Don’t let it go Let vooral en bovenal op de eenzame treurende cello die ongemerkt zijn prachtige partij meespeelt.

Blackbird Chain Jaren geleden heeft Beck gewerkt in Nashville aan een country-album. Kijkend naar de credits, ik geloof dat bas, drums, orgel en pedal steel werden gedaan in Nashville en pas jaren later hebben Roger Joseph Manning Jr, Joey Waronker en Smokey Hormel (allen leden van die fantastische band) de rest van het nummer ingespeeld voor dit album. Klinkt als de beroemde California Sound. Rijkelijk georkestreerd.

Phase Prachtig instrumentaal tussenstuk op weg naar het volgende werk. Hier doet papa Campbell de dingen waar hij goed in is. Overigens zijn de arrangementen en instrumentaties op het gehele album van hoog niveau. En ook tillen ze het album naar een hoger niveau.

Turn Away Echt een nummer dat je naar de keel grijpt. In zijn eenvoud en toch met een gelaagdheid die om zich heen grijpt. Zoals de openingszin 'Turn away/From the sound of your own voice/ Callin no one/Just the silence'. Het woord 'stilte' arriveert in de gelaagde harmonieën van 'Sound of Silence' van Simon & Garfunkel en bezorgen je tot op het bot koude rillingen.

Country Down Een breekbaar countryliedje waar de geest van Gram Parsons in rondwaart. Of dat te vergelijken is met de Harvest-periode van Neil Young. De pedal steel trekt prachtige lijnen. Dit nummer is een wat oudere song, overgebleven van het eerder genoemde country-album dat hij ooit wilde maken. Dat album is echter nooit van de grond gekomen.

Waking Light Gaat ook weer over de morgen. Een ontroerende afsluiter van een album zonder echt zwakke momenten. Waking Light wordt groot en op het juiste moment wat uitbundiger zonder dat het ergens ontspoort of bombastisch wordt. Becks stem in de overdub en daarna in de drie dubbele overdub glijdt weg in 'noisy' gitaren.

Morning Phase is een diep indrukwekkende plaat. Een album als dit is een goede reden om te investeren in betere luidsprekers. Als je een fatsoenlijk systeem hebt dan is dit de ideale soundtrack. In het booklet staan de teksten echter aan de kleine kant gedrukt. De productie door Beck is kraakhelder en ook de arrangementen (strijkers en blazers) van David Richard Campbell zijn subtiel en subliem te noemen.