Broeder Dieleman - Uut de bron


[Snowstar Records]

Uut de bron is het derde album van Broeder Dieleman. Dat woord album kun je gerust letterlijk nemen want het glimmend schijfje waarop de muziek staat, wordt omvat door een werkelijk prachtig boekwerk met alle teksten van Broeder Dieleman. Plus nog eens een prachtige serie zwart-wit foto’s van het Zeeuwse landschap, gekiekt door de broeder zelf. Althans, als je er snel bij was, want het boekwerk is in een oplage van 500 exemplaren gedrukt die alle met een snelheid gelijk aan Adeles '25' de winkel uitvlogen.

Het gaat natuurlijk om de muziek en die klinkt een klein uur lang, waarbij veel tijd wordt genomen om de muziek die het Zeeuwse land zelf produceert te laten klinken. Wat dat laatste betreft moet je toch wel even de schakelaar omzetten, want het ligt niet voor de hand om aldus te luisteren naar vogels die kwetteren, de wind die suist en de zee die ruist. Ook al heeft Broeder Dieleman dan nog geen syllabe van een psalm gezongen, het begin van zijn nieuwe album Uut de bron draagt dan al onmiskenbaar zijn stempel. We herkennen hem in zijn liefde voor het Zeeuwse land en de elementen der natuur. Hij koestert zijn geboortegrond als een kloek haar kiekens en zou het landschap als het even kan het liefst in stand houden zoals het nu is. Maar dat is natuurlijk vechten tegen windmolens.

Alles verandert voortdurend, zoals Boerengat, het buurtschap waar zijn overgrootvader woonde, is veranderd in een chemische fabriek. Hier draait het om in Uut de bron: de metamorfose van dat wat was naar dat wat is. Luister en kijk naar hoe dat met Boerengat is gebeurd. De verandering gaat door, de ontwikkeling valt niet te stoppen en dat weet Broeder Dieleman als eerste. Wel kan hij alles zoveel mogelijk vastleggen waardoor wat nu is niet voorgoed verloren gaat.

Uut de Bron is - voor die eerste 500 exemplaren - een multimediaal album geworden, met nieuwe liedjes vol liefde, weemoed en berusting en dus dat geluid vanaf de Zeeuwse bodem. Omdat de Zeeuwse geluiden net zoveel aandacht krijgen als de liedjes staat er deze keer slechts een vijftal gezongen liederen op. Meilied is daarvan de enige met tekst van andere hand. Het werd gezongen door drie landarbeiders die op de laatste dag van april de boerderijen afstruinden zoals nu de kindertjes die Sint Maarten vieren de huizen langs gaan en na afloop de buit verdelen. Hier klinkt de versie van Albert Goethals, die het nog kende van die drie landarbeiders die op de boerderij van zijn vader werkten. De andere liederen klinken in diezelfde sfeer, met schaarse begeleiding van viool of banjo.

De laatste foto van het boekwerk is in kleur en gemaakt door Pim van de Werken. Hij is de man achter de schermen en aan de knoppen van Dielemans muziek. Hij is ook degene die Broeder Dieleman altijd laat klinken alsof hij zingt in een zijbeuk van een door de beeldenstorm gestripte kerk. Op die foto houdt Broeder Dieleman een kruisbeeld zodanig vast dat de schaduw ervan het skelet is onder een doodshoofd op zijn T-shirt. Toeval of niet, het gebeurt. Net als de metamorfose van het Zeeuwse platteland een onvermijdelijk proces is.

Van dat proces heeft Broeder Dieleman een momentopname gemaakt en vastgelegd in een kunstwerk dat daardoor weer een monument is geworden. Met de video’s die ronddwalen op internet, beginnen de albums en nu weer dit boekwerk een waardevolle Zeeuwse collectie te worden met Broeder Dieleman als hoofdconservator.

Uut de bron is in meerdere opzichten een gedenkwaardig album.

[Omdat de oplage in een maand is uitverkocht verschijnt de CD als re-issue met handgemaakte verpakking door Broeder Dieleman zelf. De shows bij dit album volgen in januari.]