I Am Oak - Our Blood


[Snowstar Records]

Our Blood, het vijfde album van I Am Oak, begint met aanhoudend wiegende orgelklanken. Onvermijdelijk brengen deze mij de drie begrafenissen afgelopen jaar van ooms van de koude kant in herinnering. De plechtigheden waren heftige bijeenkomsten in kerken die toebehoorden aan protestantse gemeenschappen die in de verste verte geen light version van het geloof kenden.

Ik werd bij die gelegenheden genadeloos gewezen op de eindigheid van het leven, de onzekere bestemming daarna en de rol van het geloof daarbij. Het zag er voor mij niet goed uit. Gelukkig zijn mij via de genen van mijn eigen warme kant van de familie ontvankelijkheid voor bijgeloof meegegeven waardoor ik in dergelijke omstandigheden de ideale houding kan vinden om niet alleen die diensten te doorstaan maar ook om mijn eigen positie in de kosmos weer te bepalen.

Dergelijke gedachten bekropen mij bij het luisteren naar Our Blood van I Am Oak. Het is net of Thijs Kuijken, voorman (daarover later meer) van de indie folk groep I Am Oak uit Utrecht, tijdens het maken van dit album aan het worstelen was met de zekerheden en de onzekerheden betreffende het leven en de dood. Eigenlijk is Thijs in zijn muziek altijd al bezig geweest met de onzichtbare krachten die het leven beïnvloeden, te oordelen aan de mystieke sfeer en de belangstelling voor de natuur die vaste elementen zijn in zijn muziek. Ontspanning, onthaasting, herhaling, oog voor detail, daar draait het allemaal om. Maar nu lijkt het scheidvlak tussen hemelrijk en wereldrijk een onderwerp te zijn dat op Our Blood er nog eens extra bij komt waardoor de thematiek veelomvattender wordt en de muziek tot de kern van het bestaan komt. Ach, al die hoogdravende gedachtes; misschien wil I Am Oak alleen maar lekkere muziek maken zonder enige pretentie.

Hoe dan ook, het album klinkt ook nu weer vertrouwd. Het gitaargetokkel van Thijs, de bas van Stefan Breuer en ja hoor, daar heb je Tammo Kersbergen weer achter de drums. Die tikken op trommels en bekkens herken je uit duizenden. Dat dacht ik althans, tot ik de liner notes las en erachter kwam dat alle instrumenten op dit album door Thijs worden bespeeld. Helemaal in zijn eentje een vol bandgeluid produceren, dat is bewonderenswaardig! Hij slaagt er solo in om het perfecte I Am Oak geluid te bereiken. Het wordt nog een hele klus voor de anderen om deze sound live precies zo te bewerkstelligen.

Die sound klinkt op Our Blood warm en vol. De gitaar en stem van Thijs worden op veel nummers ondersteund met synthesizerklanken die vooral indruk maken als ze laag zijn. De zang klinkt dromerig mooi, zowel solo als in harmonie. Dat laatste doet Thijs voornamelijk met zichzelf, maar ook hoor je af en toe de stem van Angelina Hartmann. Way Out, dat behoorlijk indie klinkt met die fake Tammo op drums, is mijn favoriet. Maar uitsmijter Our Blood overtreft het bij nader inzien. Dat is een echte afsluiter met een spanningsopbouw in de traditie van Pink Floyd.

Our Blood is een mystiek en sfeervol album geworden dat heel dicht bij het ontrafelen van de geheimen des levens komt.

[Releasedatum: vrijdag 26 februari]