Rod Picott - Out Past the Wires

Hier had de coverafbeelding moeten staan
WELDING Records

Vandaag komt Out Past the Wires van Rod Picott uit. Precies op tijd, want de winter is ingetreden en dus ook de periode dat we bij de open haard naar muziek gaan luisteren. Dit album is daarbij prima gezelschap. Het is een dubbelaar met 22 liedjes geworden, keurig verdeeld over de twee cd’s. Alleen al om die reden is het een evenwichtig album. Maar ook zijn ze alle 22 goed, met enkele hoogtepunten maar zonder ook maar een enkel dieptepunt. Zo ‘n constant niveau bij zoveel liedjes, het zijn er niet veel die het hem kunnen nadoen. Het schrijven lijkt hem ook eenvoudig af te gaan, maar de schijn zal wel weer bedriegen. Wel vaker hoor je dat songwriters oneindig lang aan hun teksten schaven om tot een prachtige eenvoud te komen.

Rod Picotts (1964) eerste album verscheen in 2001 en sindsdien heeft hij er nog tien uitgebracht. Zijn beginjaren bracht hij door in het noorden van de VS, waar hij ook Slaid Cleaves leerde kennen. Ze maakten samen muziek en schreven samen songs. Ook op dit album staan er vier van beider hand. In 1994 verkaste hij naar Nashville. Daar kwam zijn carrière in een opwaartse stroom terecht en mocht hij op een gegeven moment het voorprogramma verzorgen van Alison Krauss. Hij leerde er Amanda Shires kennen, met wie hij een album opnam en ook een tijdje een stel vormde. Amanda Shires is nu samen met Jason Isbell. Het lijkt gossip, maar zo is het niet bedoeld. Het geeft aan hoe Rod Picott verweven is in de muziekwereld en dat zijn kunde onder collega’s gewaardeerd.

De meeste songs op Out Past the Wires hebben een rock-karakter, maar dan wel met een zachte rand, dus zeg maar folkrock. De buren zullen er niet bij klagen en de kat kan rustig doorgaan met soezen. Het zijn vaak de kleine, menselijke tafereeltjes die worden beschreven en hij zingt ze met een stem die, indien luid, soms aan John Hiatt doet denken. Maar op fluisterniveau gaat het de kant van Stephen Fearing op, de Canadees die begin dit jaar ook met een heel mooi album van zich liet horen. De echte pareltjes zijn Blanket of Stars, het trieste en met een meehuilende gitaar Dead Reckoning en het optimistische We All Live On.

Dank je wel Rod, we komen met dit album de winter wel door!