The Reverend Shawn Amos - Breaks it Down

Hier had de coverafbeelding moeten staan
Put Together Music

Het eerste nummer begint heerlijk rauw met blikkerige zang en met als enige instrument een schurende mondharmonica. Een album vol Chicago blues denk je dan. Niet dus. Want het volgende nummer klinkt als soul en het slotnummer is pure gospel. Daartussenin hoor je ook nog r&b en funk voorbij komen en oké ook nog ergens een ietsiepietsie blues. Reverend Shawn Amos is echt wel een bluesman, maar de wereld is de laatste jaren op zo’n dramatische manier veranderd dat hij zijn zorgen daarover het best kan uiten met gospelachtige muziek.

Shawn Amos’ (1967) moeder was een professionele clubzangeres. Daar kwam Amos pas in 2003 achter toen zijn moeder, die leed aan een schizoaffectieve stoornis, zelfmoord pleegde. Hij dook toen in haar verleden en kreeg een steeds beter beeld van haar leven. Dat leidde in 2005 tot een muzikaal eerbetoon, Thank You Shirl-ee May, zijn tweede album. Sindsdien kreeg hij ook steeds meer aandacht voor de Didi Hirsch Community Mental Health Center en andere non-profit organisaties met betrekking tot risicojongeren. Zijn sociaal gevoel is dus goed ontwikkeld. Maar daarnaast beschikt hij ook over goede muziekgenen. Die maken hem tot een bijzonder energieke muzikant, keurig gekleed in een fijn gesneden pak met kek schoeisel om de voeten en een nette hoed op het hoofd. Zelf speelt hij harmonica en zingt de blues, maar de omstandigheden dwingen hem soms anders. Zoals in dat laatste nummer.

Dat laatste nummer is What’s So Funny ‘bout Peace, Love and Understanding, geschreven door Nick Lowe en niet zomaar een cover. De reverend heeft er een eigen draai aan gegeven en het in een nog lagere versnelling opgenomen dan de al fraaie uitvoering van The Holmes Brothers. Hij overtreft het glansrijk. De wanhoop klinkt oprecht en het koor klaagt luid mee terwijl het orgel het beeld oproept van een kerk en zijn stem dat van the Lord. Dat dit nummer van een rocker als Lowe gespeeld door een bluesman als Shawn Amos zo spiritueel kan klinken is op zich al een klein wonder. Een mooie vondst! Kern van het album is de driedelige Freedom Suite. Je kunt die suite gerust zien als een muzikale en thematische samenvatting van het album. Dus als een gevarieerde verzameling fijne songs met een wanhopige boodschap.